เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โครม โครม โครม—!
ผืนป่าที่เชื่อมต่อกันทั้งผืนเริ่มสั่นสะเทือนและกระเพื่อมอย่างรุนแรง
เถาวัลย์หนามที่พันกันยุ่งเหยิงจำนวนนับไม่ถ้วนหลุดพ้นจากการยึดเกาะของผืนดิน พุ่งเข้าหาทิศทางของป่าดำราวกับคลื่นอสรพิษสีเขียว
ปริมาณของทะเลปีศาจเถาวัลย์ในตอนนี้มีมากกว่าตอนอยู่ที่เหมืองแร่เกินร้อยเท่า ลี่จิงย่าเองก็ถือว่าพอมีประสบการณ์มาบ้าง แต่เธอก็ไม่เคยเห็นปีศาจเถาวัลย์ที่มีปริมาณน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้มาก่อน!
เห็นเพียงเถาวัลย์นับล้านล้านเส้นทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ ราวกับมหาสมุทรสีเขียวที่ไหลบ่าไม่หยุดยั้ง ถมลาดเขา ถมร่องห้วย พันธนาการต้นไม้ยักษ์ และรุกคืบไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
ผืนดินทั้งผืนถูกปกคลุมไปด้วยคลื่นเถาวัลย์สีเขียวขจี มองไม่เห็นแม้แต่เศษดินหรือวัชพืช เห็นเพียงเถาวัลย์หนามที่หนาแน่นไหลทะลักเข้าสู่ดินแดนต้องห้ามที่ไร้แสงแดดแห่งนี้ไม่หยุดยั้ง
ตูม! ตูม! ตูม!
เมื่อคลื่นเถาวัลย์ไหลเข้าสู่ป่าดำ ทะเลป่าที่มืดมิดทั้งผืนก็เต็มไปด้วยเสียงปะทะและเสียงฉีกขาดอย่างหนาแน่น
ต้นไม้โบราณของป่าดำแข็งแกร่งราวกับเหล็กเร้นลับ ดูดซับหมอกพิษและพลังงานความมืดมาตลอดปี ความแข็งแกร่งเหนือกว่าต้นไม้ภายนอกหลายเท่า สัตว์มายาระดับต่ำทั่วไปแม้จะทุ่มสุดแรงโจมตียังแทบจะทิ้งรอยไว้ไม่ได้