เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลู่เจิ้งหยางซึ่งยืนอยู่ตำแหน่งหลักเป็นคนแรกที่ประสานมือ กล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและสง่างาม
“คุณหลินมาเยือนถึงที่ ผมลู่โหม่วนี่เสียมารยาทที่ไม่ได้ไปต้อนรับไกล”
“ผมหลู่เจิ้งหยาง เจ้าเมืองเสวียนอู่ บริหารกิจธุระในเมืองมากกว่ายี่สิบปี”
“วันนี้ได้เห็นตัวจริงของคุณหลิน สมกับคำว่าวีรบุรุษเกิดแต่เยาว์วัย ยิ่งดูมีสง่ากว่าในภาพถ่ายถ่ายทอดสด”
“เจ้าเมืองลู่ยกยอเกินไปแล้ว” หลินตี๋พยักหน้าเล็กน้อยตอบคำนับ สีหน้าสุขุม
ชายชรากำยำทางซ้ายของหลู่เจิ้งหยางตามติดมา เสียงดังเหมือนระฆังใหญ่จนฝาปิดถ้วยชาบนโต๊ะสั่นเล็กน้อย “คุณหลิน ผมเหลยเจิ้น ประธานสมาคมนักล่าเมืองสวนอู่”
“ขอคุณหลินชี้แนะด้วย”
“ศึกที่ชานเมืองตะวันตกเมื่อคืน แมงป่องแดงกลับมารายงานผมตั้งครึ่งคืน บอกว่าภายใต้สังกัดคุณหลินสังหารยอดฝีมือองค์กรอสรพิษเก้าเศียรแปดคนติดต่อกันใน 10 นาที ผมฟังแล้วเลือดพล่าน อยากยกเหล้าให้คุณสามแก้วตรงนั้นเลย”
“วันนี้ได้เห็นกับตา คุณหลินสง่าผ่าเผยเกินธรรมดาจริง ๆ”
“ประธานเหลยยกยอเกินไป เรื่องเมื่อคืนเป็นเพียงการช่วยเหลือตามโอกาส” หลินตี๋ยิ้มตอบคำนับ