เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลานี้ ริมขอบลานกว้าง
สารวัตรเฉินเจี้ยนกั๋วรู้สึกเหมือนหัวใจจะกระโดดออกจากคอ
เขาเป็นตำรวจมากกว่ายี่สิบปี จัดการคดีความสงบเรียบร้อยนับไม่ถ้วน เคยเห็นการชกต่อยกลางถนน เคยเห็นสัตว์มายาคลุ้มคลั่ง ถึงขั้นเคยร่วมปราบปรามการปะทะด้วยอาวุธระหว่างผู้ใช้สัตว์มายานับครั้งไม่ถ้วน
แต่ฉากตรงหน้าแบบนี้ เขายังเจอเป็นครั้งแรก!
“ให้ตายสิ คลุ้มคลั่งกันขนาดนี้เลยหรือ!”
ขาทั้งสองข้างของเขาสั่นเทาโดยไม่อาจควบคุม สัญชาตญาณบอกเขา หนีเร็ว! หนีเดี๋ยวนี้! ยิ่งไกลยิ่งดี!
แต่ในจังหวะนั้น หางตาของเขาบังเอิญเหลือบไปเห็นเด็กกลุ่มนั้นที่มุมลานจอดรถ!
ร่างเล็ก ๆ เจ็ดแปดคนหมอบอยู่กับพื้น แต่ยังเงยหน้าขึ้นมองฟ้า!
ใบหน้าเล็ก ๆ แต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้เลยสักนิดว่าความตายกำลังวนเวียนอยู่เหนือหัว!
“ให้ตายสิ!”