กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวหยา... ฉันมีเรื่องจะปรึกษาเธอหน่อยน่ะ” หลินตี๋พูดขณะลูบจมูก
“เพื่อนนักเรียนหลินตี๋ มีเรื่องอะไรเหรอ?”
จางหย่ารีบลุกขึ้นยืนด้วยความลนลาน มือไม้ไม่รู้จะวางตรงไหน
สายตาที่เธอมองหลินตี๋ยังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
เพื่อนเก่าช่วยเธอไว้ขนาดนี้ แต่เธอยังสงสัยในตัวเขา เธอช่างเป็นคนไม่เอาไหนเสียจริง...
“อะแฮ่ม คือว่าแบบนี้นะ...”
หลินตี๋กระแอมไอสองครั้งแล้วพูดว่า “ช่วงนี้ฉันเพิ่งเชี่ยวชาญเทคนิคการเพาะเลี้ยงแบบใหม่ ซึ่งสามารถเพิ่มโอกาสกลายพันธุ์ของสัตว์มายาได้”
“แต่เธอคงรู้... ก่อนหน้านี้ฉันเอาแต่ทำวิจัย เงินทุนในร้านเลยหมดไปแล้ว”
“เธอพอจะให้ฉันยืมเงินไปรับสินค้าหน่อยได้ไหม?”
“เอ่อ...”