เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 หนังลากับชายหนุ่ม
"ขอดูหน่อย..."
รอร์แชคเอื้อมมือรับมันมาถือไว้ น้ำไม่ได้ซึมเปียกแผ่นหนังลาที่ขึงตึงนี้เลยแม้แต่น้อย แสงแดดยามเที่ยงวันทำให้มันสะท้อนประกายแสงระยิบระยับดูแปลกตา
"เครื่องราง! แผ่นหนังที่ชาวเซมฟอก... ผมรู้ว่านี่เป็นลูกไม้หลอกคนของตาแก่ขายของเก่านั่น... ของของตาแก่นั่นปลอมเก้าจริงหนึ่ง... ที่ผมพกติดตัวไว้ก็แค่เพราะนอกจากสิ่งนี้แล้วผมไม่เหลืออะไรอีกเลย!"
ตัวอักษรที่อยู่บนนั้นเป็นภาษายาเบอร์โบราณ:
ครอบครองข้า คือการครอบครองทุกสรรพสิ่ง ยกเว้นชีวิตที่ร่วงโรย ดั่งที่เจ้ากำลังเผชิญอยู่ทุกขณะ
การแลกเปลี่ยนด้วยความสมัครใจคือความยุติธรรม ไม่ว่าสองฝั่งของตราชั่งจะเป็นสิ่งใด
ขอให้ความปรารถนาของเจ้าจงสมหวัง ขอให้ความปรารถนาของเจ้าสามารถสมหวัง
ทุกครั้งที่ความปรารถนาของเจ้าเป็นจริง ข้าจะหดเล็กลงหนึ่งครั้ง
……