กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 สวัสดี ข้าชื่อซังเนี่ยน เนี่ยนจากคำว่า ‘ไม่ลืมไม่ลืม’
พลบค่ำค่อย ๆ ปกคลุมลงมา
ทางภูเขาสายนี้เปลี่ยวและลับตา วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเดินมาด้วยกัน พลางกวาดตามองไปรอบ ๆ ไม่หยุด
ทันใดนั้น พุ่มไม้ข้างทางก็ส่งเสียงกรอบแกรบขึ้นมา
พวกเขารีบถอยหลังกันจ้าละหวั่น
เด็กสาวที่อายุน้อยกว่าหน่อยตัวสั่นเทา:
“ปีศาจมาเหรอ? หรือว่าวิญญาณแค้นโผล่มาอีกแล้ว?”
เด็กสาวอีกคนปลอบว่า
“ไม่ต้องกลัว ข้าจะปกป้องเจ้าเอง”
วินาทีต่อมา เงาร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากพุ่มไม้อย่างแรง