กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 135 เนี่ยนเนี่ยน ฤดูใบไม้ผลิมาแล้ว
ริมฝั่งแม่น้ำหลงลืม ดอกไม้ฝั่งโน้นบานแดงราวกับเลือด
ที่หัวสะพานไน่เหอ ยมบาลหลายคนจ้องมองชายหนุ่มที่อยู่กลางผิวน้ำ สีหน้าเต็มไปด้วยความกลุ้มใจ
“สามร้อยปีแล้วนะ บรรพบุรุษท่านนี้ยังไม่ยอมเลิกราอีกหรือไง”
“ใช่เลยใช่เลย เขาทำแบบนี้มันเสียภาพลักษณ์แดนนรกเรามากเลยนะ”
“บอกตั้งนานแล้วว่าคนก็ไม่อยู่ที่นี่ วิญญาณก็ไม่อยู่ที่นี่ ทำไมยังดื้อไม่เลิก”
หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ออกความเห็น:
“ไม่งั้นข้าต้มน้ำแกงสักชาม พวกนายกรอกปากเขาไปเลยดีไหม พอเขาจำอะไรไม่ได้ก็จะได้จากไปเอง”
“ไป ๆ ไป อย่ามัวแต่ให้คำแนะนำเพี้ยน ๆ” ยมบาลหน้าซีดด้วยความตกใจ “อยากให้ข้าวิญญาณแตกสลายจริง ๆ หรือไง”
“นั่นมันมารเทพนะ”