กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 131 “ขอให้พวกเราทุกคนมีอนาคตที่สดใส!”
ทั้งสองเดินถามทางผู้คนไปตลอดทาง
ในที่สุด ตอนฟ้าเพิ่งมืด พวกเขาก็มาถึงค่ายที่ชูเหยากับเหวินปู้อวี่อยู่
ที่นี่อยู่ใกล้สนามรบหลัก มีคนบาดเจ็บล้มตายมากกว่าที่ซังเนี่ยนเห็นระหว่างทางถึงร้อยเท่า
ใจของนางค่อย ๆ หนักอึ้งขึ้น เสิ่นหมิงเฉาเองก็เงียบลงเช่นกัน
เสียงฝีเท้าเร่งรีบของคนสองคนดังมาจากนอกกระโจม
ซังเนี่ยนเพิ่งหันกลับไป ก็มีคนร้องลั่น วิ่งเข้ามากระโดดกอดนางแล้ว
“ซังเนี่ยน!!!”
ซังเนี่ยนรีบรับตัวคนคนนั้นไว้ ถอยกรูดไปสองก้าวกว่าจะฝืนยืนได้โดยไม่ล้ม
เสิ่นหมิงเฉาตกใจไม่น้อย