เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 ท่านน้อยเสิ่นผู้สูงศักดิ์ดั่งทองคำและหยก ผู้เกือบตายคาสนามรบ
นับถอยหลังกลับบ้าน: อีกสองวัน
สถานการณ์รบเลวร้ายกว่าที่ซังเนี่ยนคิดไว้มาก
เรือเหินฟ้าลงจอด ลมที่พัดมาพร้อมกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปะทะหน้า
ท้องฟ้ามืดครึ้ม เลือดนองเต็มพื้นไปทั่ว
ซังเนี่ยนเดินตามพวกเขาไปยังเต็นท์ที่ตั้งค่าย หุ่นเชิดตัวแล้วตัวเล่าขับรถขนศพสวนนางไป
ศพบนรถสวมชุดของสำนักต่าง ๆ พวกเขาจะถูกรวมส่งไปยังแนวหลัง ให้แต่ละสำนักมารับศพ แล้วพากลับไปฝังที่สำนักหรือบ้านเกิด
ส่วนแขนขาที่ขาดและจำไม่ได้ว่าเป็นของใคร ก็จะมีนักเวทมาร่ายเวท ใช้กระดูกเขียนชื่อ
ซังเนี่ยนมองพวกเขา มองไฟสงครามที่อยู่ไกลออกไป มองเหล่าศิษย์ที่กำลังตามหาศิษย์ร่วมสำนักของตนในกองศพด้านหลัง นางเหม่อไปนานมาก
ท้ายที่สุดของความแค้นคืออะไร