กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ตอนนี้ พวกเราทุกคนเป็นที่หนึ่งแล้ว
น่าเจียสิ้นเรี่ยวสิ้นแรง ร่วงลงมาจากกลางเมฆ
เศษหยกชิ้นหนึ่งบินออกมาจากในตัวนาง ตกลงบนฝ่ามือเซี่ยเฉินโจว
เขาไม่แม้แต่มอง เก็บมันไว้อย่างไม่ใส่ใจ
น่าเจียดิ้นรนลุกขึ้นนั่ง พูดเสียงแหบพร่า:
“น่าขันสิ้นดี เจ้า—”
เซี่ยเฉินโจวส่งกระบี่ยาวออกไป แทงเข้าที่กลางอกนาง:
“ขี้เกียจพูดไร้สาระกับเจ้า”
เขาดึงดาบออกมาอย่างเด็ดขาด
น่าเจียคายเลือดปีศาจสีเขียวมรกตออกมาอึกหนึ่ง พูดด้วยเสียงเจ็บแค้น: