กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 แค้นจริง อย่าดูถูกสายสัมพันธ์ระหว่างเราสิ!
โลกข้างนอกเงียบกว่าตอนที่จากมาเยอะเลย
กุญแจเข้ากุยซวีใช้ได้แค่ครั้งเดียว พอออกมาก็สลายไปเอง
ซังเนี่ยนปรบมือถามว่า “เราไปหาชูเหยากับพวกนั้นกันไหม?”
เซี่ยเฉินโจวมองกลับไปยังน้ำวนที่กำลังหายไปกลางทะเล
“อือ”
นางหยิบศิลาสื่อสารออกมาเพื่อติดต่อชูเหยา แต่ต้องตกใจกับข้อความที่ยังไม่ได้อ่านเต็มไปหมด
ศิลาสื่อสารในกุยซวีใช้งานไม่ได้มาตลอด
แต่คิดให้ดี พวกเขาก็จากมาแค่สิบกว่าชั่วยาม ไม่น่าจะมีข้อความกองเยอะขนาดนี้
ซังเนี่ยนเลื่อนขึ้นไปบนสุด อ่านไปทีละข้อความ ยิ่งอ่านสีหน้ายิ่งเคร่งเครียด