กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ข้าก็เป็นคนไม่มีมารยาทเหมือนกัน ข้าเข้าใจนาง
ลิ่วลิ่วพูดไม่ออก
ซังเนี่ยน: “พอเถอะ หุบปากได้แล้ว อย่ามายุ่งวุ่นวายอยู่ตรงนี้”
“ข้าก็ทำเพื่อเจ้าจริงๆ นะ!” ลิ่วลิ่วว่า “ยังไงเจ้าก็ไม่มีทางสำเร็จหรอก ยังจะไปทนลำบากอีก โง่จริงๆ ผู้หญิงคนนี้!”
พูดจบ มันก็มุดกลับเข้าห้วงจิตของนาง ขดตัวเป็นก้อนกลมอ้วนๆ งอนอยู่คนเดียว
ซังเนี่ยนไม่พูดอีก ปีนไปพักไป ผ่านไปตั้งนานกว่าจะไต่ขึ้นไปได้สิบกว่าเมตร
ดีที่ในนี้เวลามันไม่เดิน ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน โลกข้างนอกก็แค่ชั่วพริบตาเดียว
บนหน้าผามีดอกไม้เล็กๆ ชนิดหนึ่งที่นางไม่รู้จัก ดอกสีขาวเกสรสีเขียว กลีบละเอียดเนียนราวกับหยกขาว นางเด็ดมาสองดอกเสียบไว้ในผม แล้วฮัมเพลงเบาๆ