เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 260 เทียนแดงเคียงคู่
ราชสำนักพระราชทานตำแหน่งแก่เหล่าจิ้นซื่อคนใหม่อย่างรวดเร็ว
เฉินซู่ได้เป็นผู้เรียบเรียงชั้นหกระดับหกชั้นรองแห่งสำนักหานหลิน ส่วนซ่งโย่วอันและเฉียวเหวินโจว ได้เป็นผู้เรียบเรียงสำนักหานหลินระดับเจ็ดชั้นเอก
ตำแหน่งเริ่มต้นแม้ระดับไม่สูง ทว่าสำนักหานหลินคือแหล่งบ่มเพาะอัครมหาเสนาบดี ภายหน้าคิดเลื่อนขั้น ย่อมง่ายดายขึ้นมากนัก
ฉีชงถูกส่งไปรับราชการต่างถิ่น ไปเป็นนายอำเภอทางภาคใต้ ที่นั่นนับเป็นแดนอุดมสมบูรณ์ คาดว่าการสะสมผลงานย่อมมิใช่เรื่องยาก ส่วนกวนซูเจี๋ยเข้าร่วมการคัดเลือกเข้าหออักษร สอบติดเป็นบัณฑิตฝึกหัดแห่งสำนักหานหลิน ได้พำนักอยู่ในเมืองหลวง ก็นับว่าดียิ่งเช่นกัน
ซ่งโย่วอันรับตราประจำตำแหน่ง เดินออกมาจากกรมขุนนาง บรรดาเพื่อนร่วมงานต่างมาร่วมแสดงความยินดี อวยพรที่เขาสามารถก้าวเข้าสู่สำนักหานหลินได้ ภายภาคหน้าอนาคตย่อมรุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต ปากซ่งโย่วอันเอ่ยถ่อมตน ทว่าในใจกลับคิดว่า ยามนี้ตนมิอาจใส่ใจสิ่งเหล่านี้ได้ เรื่องสำคัญที่สุดตรงหน้า คือการแต่งภรรยากลับเข้าบ้าน
หลังจากพระราชทานตำแหน่ง พวกเขามีเวลาสามเดือนที่จะกลับบ้านเยี่ยมญาติได้
ซ่งโย่วอันจำต้องจัดงานมงคลสมรสกับเย่เจินให้เสร็จสิ้นในช่วงเวลานี้ แล้วจึงพานางกลับบ้านเดิมเพื่อบวงสรวงบรรพชน มิเช่นนั้น หากรับราชการอยู่ในเมืองหลวง ครั้งต่อไปที่จะได้กลับบ้านเดิม ก็มิทราบว่าเป็นเมื่อใดแล้ว