เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 253 หวนพบกันที่เมืองหลวง
ยามที่พวกครอบครัวของซ่งโย่วอันมาถึงเมืองหลวง กวนซูเจี๋ยกับหยางเวิ่นเยี่ยนเป็นผู้มารับรถม้า ทั้งยังพากวนซีเหวินบุตรสาวของพวกเขามาด้วย
รถม้าหยุดนิ่ง เจียงหลีเพิ่งจะลงจากรถม้า ก็ได้ยินเสียงใสกระจ่างร้องเรียก “ย่าทวดฝ่ายอา” นางเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเพียงในอ้อมอกของหยางเวิ่นเยี่ยนอุ้มเด็กน้อยที่น่ารักราวสลักเสลาจากหยกขาวคนหนึ่ง กำลังมองนางด้วยความอยากรู้อยากเห็น กวนซูเจี๋ยกับหยางเวิ่นเยี่ยนยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ บนใบหน้าล้วนเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม ย่อมเป็นพวกเขาที่สอนให้เด็กน้อยเรียก “ย่าทวดฝ่ายอา”
สายตาของเจียงหลีพลันจับจ้องอยู่ที่ตัวเด็กหญิงตัวน้อยผู้นั้นจนไม่อาจละสายตาได้ทันที
บัดนี้เด็กหญิงตัวน้อยอายุสองขวบแล้ว เลี้ยงดูจนขาวผุดผ่อง ดวงตากลมโตคู่หนึ่ง พบคนแปลกหน้าก็ไม่หวาดกลัว เจียงหลีเห็นแล้วเอ็นดูรักใคร่อย่างยิ่งนัก รับตัวมาอุ้มไว้ในอ้อมอกในคราเดียว แล้วก็ไม่ยอมปล่อยมืออีกเลย กวนซีเหวินก็ว่านอนสอนง่าย ซุกอยู่ในอ้อมอกของเจียงหลี ดึงสาบเสื้อของนางเล่นอย่างว่าง่าย ไม่ส่งเสียงเอะอะงอแงแม้แต่น้อย
เจียงหลีอุ้มนางไว้ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบใจ อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจกับซ่งหย่วนซานว่า “ยังคงเป็นพี่สะใภ้ที่มีวาสนาดี ได้ลูกสะใภ้ที่ดีเช่นนี้ ทั้งยังได้หลานสาวตัวน้อยที่น่ารักน่าเอ็นดูเช่นนี้อีก”