เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 252 การยินยอมของไทเฮาเย่
เมืองหลวง ภายในตำหนักฉือหนิงของพระราชวัง
ในเตาโป๋ซานเคลือบทองตรงมุมโถง ควันกำยานจมน้ำลอยกรุ่น อวี๋ชิงถือถาด ยกชารสอ่อนถวายแด่ไทเฮาเย่ด้วยตนเอง หวังจะช่วยดับโทสะของพระพันปีหลวงพระองค์นี้ นางส่งถ้วยชาไปข้างพระหัตถ์ของไทเฮา พลางเอ่ยเสียงนุ่ม “เสด็จแม่ เสวยน้ำชาดับกระหายให้ชุ่มคอก่อนเถิดเพคะ”
ไทเฮาเย่เอนกายอยู่บนตั่ง มือข้างหนึ่งวางพาดบนที่ท้าวแขน นางรับน้ำชาของอวี๋ชิงมา ทว่ามิได้รีบร้อนดื่ม เพียงประคองถ้วยชาไว้ในมือ ปลายนิ้วลูบไล้ขอบถ้วยเบา ๆ นัยน์ตาล้ำลึกคู่หนึ่งทอดมองเย่หยู หลินอวี้เจิน และเย่เจินซึ่งนั่งอยู่เบื้องล่าง สามคนพ่อแม่ลูกนี้ ทำเอานางโกรธจนแทบหายใจไม่ทั่วท้องจริง ๆ
อวี๋ชิงเหลือบมองเย่เจินที่ก้มหน้าอยู่ด้านล่าง ยิ้มแล้วทรุดกายนั่งลงข้างไทเฮา เอ่ยเสียงแผ่ว “เสด็จแม่ ท่านค่อย ๆ พูดจากับเจินเอ๋อร์เถิดเพคะ นางยังอายุน้อยนัก”