กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 208 ยามวสันต์มุ่งสู่การสอบระดับอำเภอ
วสันตฤดูต้นเดือนสอง หลิ่วริมลำธารเพิ่งผลิกิ่งก้านหน่ออ่อนอันสดใหม่ ทอดกิ่งอ่อนนุ่มระผิวน้ำ ยามสายลมพัดผ่านก็ไหวเอนเบา ๆ ต้นซิ่งหลายต้นตรงปากตรอกก็ผลิช่อดอกสีชมพูระเรื่ออ่อนวัยออกมาแต่เช้าตรู่ ช่อดอกตูมแน่นขนัดแต้มเต็มกิ่งก้าน แลดูอีกไม่กี่วันก็คงจะทยอยเบ่งบานอย่างพร้อมเพรียง
กลิ่นอายฤดูใบไม้ผลิเริ่มทวีความเข้มข้นขึ้นช้า ๆ ทว่าสายลมยามเช้าตรู่ยังคงแฝงไว้ด้วยไอเย็น พัดกระทบใบหน้าผู้คนให้รู้สึกเย็นยะเยือก แทรกซอนตามคอเสื้อเข้าไปในสาบเสื้อ ชวนให้ผู้คนไม่กล้าถอดเสื้อผ้าหนา ๆ ออกโดยง่าย
เพียงแต่ไอหนาวช่วงต้นวสันต์เพียงเท่านี้ ย่อมไม่อาจสะกดกลั้นความกระตือรือร้นอันเปี่ยมล้นในทรวงอกของเหล่าผู้ศึกษาในอำเภอชิงซีลงได้เลย