ตอนที่ 207 จดหมายตอบกลับ ปลายปี

ตอนที่ 207 จดหมายตอบกลับ ปลายปี

หลังอาหารเย็น ซ่งโย่วอันบอกลาพ่อแม่ กลับห้องของตนเพียงลำพัง ภายในห้องเก็บกวาดจนสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบ หน้าต่างและโต๊ะเก้าอี้ใสสะอาด ตะเกียงน้ำมันดวงหนึ่งจุดสว่างอยู่อย่างเงียบงัน แสงตะเกียงสีเหลืองอบอุ่นทาบทับลงบนโต๊ะ ช่วยเพิ่มไออุ่นให้กับห้องอันเงียบเหงาหนาวเหน็บอยู่บ้าง

เขายกมือล้วงเอาซองจดหมายที่เย่เจินเขียนส่งมาออกจากอกเสื้อ ปลายนิ้วลูบไล้รอยหมึกอันงดงามประณีตบนซองจดหมายเบา ๆ ท่วงท่าอ่อนโยนและระมัดระวังเป็นที่สุด ด้วยกลัวว่าจะทำให้บุบสลายไปแม้เพียงเสี้ยว นี่เป็นครั้งแรกที่เย่เจินเขียนจดหมายถึงเขาหลังจากที่ทั้งสองแยกจากกัน กระดาษจดหมายที่เบาหวิว ทว่ายามซุกไว้ในอกเสื้อกลับอบอุ่นจนใจดวงนี้แทบจะร้อนผ่าว

เขาค่อย ๆ แกะซองจดหมายออกอย่างแผ่วเบา คลี่กระดาษจดหมายให้เรียบเสมอกันใต้แสงตะเกียง แล้วค่อย ๆ อ่านไปทีละตัวอักษรทีละประโยค