เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 199 หวนคืนหมู่บ้าน
ยามสนธยาโรยตัวลงมา ตรอกซอกซอยในตัวเมืองอำเภอชิงซีค่อย ๆ เงียบสงบลง ลมราตรีพัดผ่านหน้าต่างเข้ามา พัดพาความอบอ้าวที่ยังหลงเหลือจากเวลากลางวันให้สลายไป ทั้งยังพัดพาเปลวเทียนในห้องให้ไหวระริกแผ่วเบา
เจียงหลีนั่งอยู่ใต้แสงตะเกียง ในใจยังคงหนักอึ้งด้วยสิ่งที่ได้เห็นได้ยินมาจากการไปเยือนบ้านของหยางต้านเยวี่ยเมื่อตอนกลางวัน ไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน รอจนกระทั่งในห้องเหลือเพียงนางกับซ่งหย่วนซานสองคน นางจึงค่อย ๆ เล่าเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดของการจากไปอย่างกะทันหันของซ่งจิ้งซงออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา
เดิมทีซ่งหย่วนซานกำลังพิงขอบโต๊ะพักผ่อน ในมือถือถ้วยน้ำชาที่เย็นชืดเล็กน้อย รอจนเจียงหลีเล่าเรื่องราวการจากไปของซ่งจิ้งซงจนจบ นิ้วมือที่กุมถ้วยชาของเขาก็บีบแน่นขึ้นเล็กน้อย ไม่ส่งเสียงอันใดอยู่นานสองนาน
ในใจเขาบอกไม่ถูกว่าเป็นรสชาติใด พูดไม่ได้ว่ามีความโศกเศร้าต่อการจากไปของพี่น้องสักเท่าใด กลับเหลือเพียงความรู้สึกไร้สาระน่าขันและความรำคาญใจจาง ๆ เท่านั้น
ตั้งแต่เล็กจนโต ซ่งจิ้งซงเป็นบุตรชายคนเล็กที่ได้รับการตามใจมากที่สุดของตระกูลซ่ง ร่ำเรียนหนังสือมาไม่กี่ปี ก็เป็นหนึ่งในผู้ศึกษาเล่าเรียนที่มีไม่กี่คนในหมู่บ้าน มีจิตใจหยิ่งยโสทะเยอทะยานสูงส่งจนเกินขอบเขต