ตอนที่ 198 สรรพสิ่งในโลกล้วนอนิจจัง

ตอนที่ 198 สรรพสิ่งในโลกล้วนอนิจจัง

คนในครอบครัวตระกูลซ่งเว้นว่างไปถึงสี่ห้าปีจึงได้กลับคืนสู่ถิ่นฐานเดิม ญาติมิตรทั้งในเมืองและในชนบท สหายเก่าที่คุ้นเคยล้วนจำต้องทยอยไปมาหาสู่ ชดเชยน้ำใจไมตรีที่ขาดหายไปหลายปีเหล่านี้กลับคืนมาทีละน้อย ๆ

หลังจากจัดการเรื่องราวอยู่หลายวัน ส่งญาติมิตรที่มาเยี่ยมเยียนถึงหน้าประตูบ้านไปหลายระลอก เจียงหลีก็คิดอยากจะไปเยี่ยมดูหยางต้านเยวี่ย

ก่อนหน้านี้ตอนไปเป็นแขกที่ตระกูลกวน จางหรงก็เคยเอ่ยกับนางยามพูดคุยสัพเพเหระแล้วว่า หยางต้านเยวี่ยย้ายออกจากตัวเมืองไปนานแล้ว นางขายเรือนหลังกว้างขวางในตัวเมืองหลังนั้นทิ้งไป แล้วซื้อเรือนพักหลังเล็กไว้แห่งหนึ่งในตัวเมืองอำเภอชิงซี

เรือนในตัวเมืองแม้จะใหญ่โต ทว่าอย่างไรก็ไม่สะดวกสบายเท่าในตัวเมืองอำเภอ เรือนในตัวเมืองอำเภอเล็กกะทัดรัดประณีต ทำเลยังเงียบสงบ การใช้ชีวิตประจำวันกลับเบาแรงไปได้มาก เหมาะกับหยางต้านเยวี่ยผู้มีนิสัยรักความสงบเยือกเย็นที่สุด

เจียงหลีเฝ้าคิดถึงนางอยู่ในใจตลอด เมื่อจัดเตรียมของพื้นเมืองที่นำกลับมาจากดินแดนเหนือเสร็จ เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น นางก็พาซ่งโย่วอันออกจากบ้าน เดินทางไปเยี่ยมถึงบ้านหยางต้านเยวี่ยโดยเฉพาะ

รถม้าแล่นตรงไปตามตรอกซอกซอย จอดลงตรงปากตรอกแห่งหนึ่งตามที่อยู่อย่างละเอียดที่จางหรงให้มา

เจียงหลียกมือเลิกม่านรถม้าขึ้น ชำเลืองสายตาขึ้นมอง ในใจพลันกระตุกวูบ ความตื่นตระหนกอย่างบอกไม่ถูกพลันเอ่อล้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน