เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 170 ไม่พาข้าไปด้วยหรือ?
ซ่งหย่วนซานได้ยินดังนั้นหัวใจก็พลันกระตุก รีบยกมือขึ้นประคองไหล่ทั้งสองข้างของเจียงหลีเอาไว้ ขยับตัวนั่งหลังตรงขึ้นเล็กน้อย แสงเทียนสั่นไหวเบา ๆ สาดส่องให้เห็นคิ้วและตาของเขาที่เต็มไปด้วยความจริงจัง แม้แต่น้ำเสียงก็ยังแฝงความร้อนรนขึ้นมาหลายส่วน
“หลีเอ๋อร์ วาจานี้ของเจ้าล้อเล่นใช่หรือไม่?” เขาจ้องมองภรรยาในอ้อมอกตาไม่กะพริบ หวังให้นางส่ายหน้า หวังว่านางเพียงแค่นึกสนุกพูดล้อเล่นไปเรื่อยเปื่อย
ทว่าแววตาของเจียงหลีกลับกระจ่างใส ไม่มีเค้าของการล้อเล่นแม้แต่น้อย นางช้อนสายตามองซ่งหย่วนซาน ก้นบึ้งดวงตาแฝงความดื้อดึงอยู่หลายส่วน
“ล้อเล่นที่ไหนกัน?” นางเลิกคิ้วขึ้นเบา ๆ “ดินแดนเหนือนี่เจ้าไปได้ ไฉนข้าจะไปไม่ได้เล่า? เจ้าทุ่มเทกายใจเพื่อบ้านเมือง ห่วงใยประชาชนได้ ข้าก็ย่อมร่วมทางเคียงข้างไปกับเจ้าได้เช่นกัน”
ซ่งหย่วนซานมองท่าทีเด็ดเดี่ยวของนาง ชั่วขณะหนึ่งก็ทั้งขำทั้งขันไม่ออก ทั้งยังเป็นห่วงยิ่งนัก เขาถอนหายใจเบา ๆ อดทนอธิบายให้นางฟังอย่างละเอียด ด้วยกลัวว่านางจะไม่เข้าใจถึงความอันตรายของการเดินทาง