เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 164 ความโลภบังตาสุดท้ายคว้าน้ำเหลว
หมอกบางยามเช้าตรู่ยังคงปกคลุมตรอกซอย เพื่อนบ้านข้างเรือนของเถ้าแก่ซือตื่นแต่เช้าตรู่ เพิ่งผลักประตูเรือนออกไป กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งฉุนจมูกระลอกหนึ่งพลันลอยตามลมมา ชวนให้จิตใจตื่นตระหนกยิ่งนัก
ในใจของเพื่อนบ้านพลันกระตุกวูบ ความผ่อนคลายยามตื่นเช้าสลายไปในพริบตา เมื่อคืนตอนดึกสงัด เขาได้ยินเสียงด่าทอทะเลาะวิวาทแว่วมาจากเรือนข้าง ๆ อย่างสะลึมสะลือ ทั้งยังมีเสียงสิ่งของแข็งกระทบกันดังกังวานกึกก้อง ความเคลื่อนไหวมิใช่น้อย เพียงแต่ยามค่ำคืนง่วงงุน เขาจึงมิได้ใส่ใจ พลิกตัวแล้วหลับต่อไป
บัดนี้ได้กลิ่นคาวเลือดที่มิยอมจางหาย พลางหวนนึกถึงความเคลื่อนไหวผิดปกติเมื่อคืน ลางสังหรณ์อันเลวร้ายพลันผุดขึ้นในก้นบึ้งหัวใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดผวา