เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 158 เพื่อนบ้านร่วมหมู่บ้านเนรคุณ
เมิ่งเป้าบังคับรถม้า พาเจียงหลีและซ่งโย่วอันรีบร้อนมุ่งหน้ากลับหมู่บ้านเหอวาน ตลอดการเดินทางหัวใจของเจียงหลียังคงแขวนลอย ไม่สงบลงเสียที
เมื่อครู่เมิ่งเป้าเอ่ยเพียงคลุมเครือว่าเกษตรกรสมุนไพรในหมู่บ้านเกิดเรื่อง สาเหตุแน่ชัดหรือความหนักเบาของเรื่องราวล้วนบอกกล่าวไม่กระจ่างแจ้ง ทำได้เพียงให้นางกลับถึงหมู่บ้านแล้วจะรู้เอง ยิ่งสืบหารายละเอียดไม่ได้ ในใจของเจียงหลีก็ยิ่งตื่นตระหนก อดไม่ได้ที่จะคิดฟุ้งซ่าน นางหวาดกลัวเหลือเกินว่าสมุนไพรจะเกิดความผิดพลาด หรือไม่ก็เพื่อนบ้านร่วมหมู่บ้านเกิดการปะทะรุนแรง จนทำให้ซ่งหย่วนซานยากจะคลี่คลายสถานการณ์
เมิ่งเป้ารู้ว่ายามนี้นางย่อมร้อนใจ จึงไม่กล้าประวิงชั่วยาม แส้ม้าในมือไม่หยุดพัก รถม้าแล่นตะบึงไปตลอดทาง ผ่านไปไม่นาน ต้นไทรใหญ่ที่เป็นสัญลักษณ์ตรงปากทางเข้าหมู่บ้านก็ปรากฏสู่สายตา กิ่งก้านแข็งแกร่งเขียวชอุ่ม ยังคงเป็นภาพลักษณ์ที่คุ้นเคยในความทรงจำ
รถม้าแล่นตามทางเดินในหมู่บ้านเข้าไป ระหว่างทางต้องผ่านตระกูลฝ่ายแม่ของเจียงหลี นางชำเลืองเห็นประตูรั้วบ้านตนเองแต่ไกล ในใจนึกห่วงหาบิดามารดา ทว่ากลับไม่มีเวลาว่างให้หยุดแวะ นางพะวงถึงซ่งหย่วนซาน จึงทำได้เพียงกดข่มความคิดที่จะกลับบ้านไปเยี่ยมเยียนไว้ชั่วคราว ปล่อยให้รถม้าแล่นผ่านไปอย่างรีบร้อน