เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 156 ไปขอบคุณถึงเรือน
วันรุ่งขึ้นฟ้าสว่างโร่ คนทั้งครอบครัวก็เก็บข้าวของเรียบร้อย เตรียมตัวออกเดินทางกลับบ้านเกิด
การจัดแจงกำหนดการกลับบ้านเกิดครานี้ เจียงหลีต้องพาซ่งโย่วอันไปเยี่ยมหยางต้านเยวี่ยในตัวเมืองก่อน เพื่อไปกล่าวขอบคุณถึงเรือน จากนั้นจึงค่อยกลับหมู่บ้านเหอวาน รถม้าจึงส่งสองแม่ลูกเจียงหลีมาถึงตัวเมืองก่อน
รถม้าหยุดลงตรงหน้าประตูเรือนพักของหยางต้านเยวี่ย ซ่งหย่วนซานไม่มีทีท่าว่าจะลงจากรถก้าวเข้าประตูแต่อย่างใด เขาหันหน้ามากล่าวกับเจียงหลีด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “ข้าคงไม่ตามเข้าไปด้วยแล้วล่ะ จะกลับหมู่บ้านเหอวานไปเก็บกวาดเรือนเก่าเสียหน่อย แล้วประสานงานบางเรื่องกับคนในหมู่บ้าน สาย ๆ ค่อยมารับพวกเจ้า”
เจียงหลีเข้าใจความกังวลของเขาเป็นอย่างดี จึงพยักหน้าตอบรับเบา ๆ
ซ่งหย่วนซานและซ่งจิ้งซงสองพี่น้อง แต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่ลงรอยกันอยู่แล้ว ยามปกติพบหน้าก็แทบไม่มีเรื่องคุยกัน อยู่ร่วมกันนานขึ้นอีกเพียงหนึ่งเค่อก็ล้วนกระอักกระอ่วน ยิ่งวันนี้เป็นการมาเยือนของเจียงหลีเพื่อขอบคุณหยางต้านเยวี่ยในเรื่องส่วนตัวโดยเฉพาะ ล้วนเป็นการพูดคุยสนทนาของสตรีในเรือน เขาที่เป็นบุรุษภายนอกยืนอยู่ข้าง ๆ ย่อมจะยิ่งอึดอัดเกะกะ ดูแปลกแยกไม่เข้าพวก