ตอนที่ 151 ฉินชิวสุ่ย

ตอนที่ 151 ฉินชิวสุ่ย

ในวันที่ฉินชิวสุ่ยพาลูกเข้ามาในเมือง เจียงหลีและจางหรงจงใจผัดผ่อนธุระในมือออกไปทั้งหมด สละเวลาว่างหนึ่งวันเต็มเพื่อคอยต้อนรับสองแม่ลูกคู่นี้อยู่ที่บ้านโดยเฉพาะ

ทั้งสองคนจัดเตรียมโถงรับรองแขกไว้เรียบร้อยแต่เช้าตรู่ ตระเตรียมน้ำชาและของว่างไว้พร้อมสรรพ รอคอยให้คนมาถึงอย่างเงียบสงบ

ครั้นเมื่อประตูเรือนถูกเคาะเบา ๆ สองคนก็ออกไปต้อนรับพร้อมกัน ยามเงยหน้าขึ้นเห็นสองแม่ลูกที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู ในใจต่างลอบทอดถอนหายใจเงียบ ๆ ทว่าบนใบหน้ากลับมิได้เผยพิรุธใด ๆ ออกมาแม้แต่น้อย

ฉินชิวสุ่ยหน้าตาดียิ่งนัก มีเค้าโครงความงามอย่างแท้จริง คิ้วตาหมดจดอ่อนหวาน สันจมูกงดงาม ริมฝีปากได้รูป ยามเยาว์วัยย่อมต้องมีรูปโฉมงดงามโดดเด่นเป็นเลิศในละแวกสิบลี้แปดหมู่บ้านอย่างแน่นอน เพียงแต่วันเวลาหลายปีมานี้ยากแค้นแสนเข็ญเกินไป ภาระหนักหน่วงทับถมลงบนร่าง บดขยี้ประกายผุดผ่องทั้งหมดของนางไปจนหมดสิ้น

ยามนี้นางมีรูปร่างผอมโซเป็นพิเศษ แก้มตอบ เสื้อผ้าบนร่างถูกซักจนสีซีดขาว แม้จะสะอาดสะอ้านหมดจด ทว่าก็เก่าจนขอบมุมหลุดลุ่ยสึกกร่อน