ตอนที่ 135 ภรรยาและบุตร

ตอนที่ 135 ภรรยาและบุตร

ตะวันลับฟ้า แสงพลบค่ำทอดผ่านหมู่บ้านเหอวานอย่างแผ่วเบา ปล่องไฟของทุกครัวเรือนต่างลอยควันไฟอ้อยอิ่ง กลิ่นหอมของกับข้าวเคล้าสายลมยามเย็นโชยมาตามทางสายเล็ก เป็นชั่วยามที่ทุกบ้านต่างติดเตาทำอาหารและเตรียมกินข้าวเย็นพอดี

บนถนนดินตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน เงาร่างเหนื่อยล้าสองสายค่อย ๆ ย่างกรายใกล้เข้ามา ซ่งหย่วนซานและไป๋ต้าฮ่ายบังคับรถเทียมล่อ รอนแรมกรำฝุ่นมาตลอดทาง ในที่สุดก็เหยียบย่างกลับถึงบ้านใต้แสงพลบค่ำ

ด้วยต้องทนตรากตรำอยู่ที่ซวงซีโข่วติดต่อกันเจ็ดแปดวัน ตากลมกรำแดด ถูกควันรมและเหงื่อท่วมกายตลอดวัน ทั่วทั้งร่างจึงแผ่ความเหนื่อยล้าที่ไม่อาจปิดบัง เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนเศษดินเศษหญ้าเต็มไปหมด เส้นผมยุ่งเหยิง ร่างกายยังตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นพริกผสมใบยาสูบที่ลอยวนไม่ยอมจางหาย ดูแล้วทั้งซอมซ่อและผ่านโลกมาอย่างหนักหน่วง

เขาแยกย้ายกับไป๋ต้าฮ่ายตรงทางแยก แล้วตนเองก็กลับมาถึงบ้าน ผูกรถเทียมล่อไว้ด้านนอกเรือนพักเป็นอย่างดี เก็บข้าวของพกพาติดตัวอย่างเรียบง่าย ยกมือผลักประตูไม้เรือนพักของตน เสียงเอี๊ยดดังขึ้นแผ่วเบา ประตูเรือนพักเปิดอ้าออกตามเสียง ในเรือนพักเงียบสงบยิ่งนัก