ตอนที่ 132 รวมใจกำจัดภัยแมลงจนสิ้นซาก

ตอนที่ 132 รวมใจกำจัดภัยแมลงจนสิ้นซาก

วันรุ่งขึ้นฟ้ายังไม่สว่างโร่ ขอบฟ้าทิศตะวันออกเพิ่งเผยแสงขาวนวลอมเทาจาง ๆ ราวท้องปลา หมู่บ้านซวงซีโข่วก็ตื่นขึ้นเต็มที่แล้ว

ยามนี้ในวันวาน คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านยังคงนอนหลับสนิทใต้ผ้าห่ม มีเพียงครัวเรือนเกษตรกรที่ตื่นเช้าเท่านั้นจะออกไปง่วนทำงาน แต่วันนี้กลับไม่เหมือนกัน ชายหญิงเฒ่าชะแรแก่ชราทั้งหมู่บ้านต่างพะวงถึงภัยแมลงในสวนสมุนไพร ไม่มีผู้ใดนอนหลับสบาย ฟ้าเพิ่งสลัวราง ทุกครัวเรือนก็ทยอยลุกจากเตียงนอน

มิต้องรอให้หัวหน้าหมู่บ้านร้องตะโกนเรียก ทั้งมิต้องมีผู้ใดเร่งเร้า ชาวบ้านต่างพากันมุ่งหน้าไปรวมตัวกันที่ลานตากข้าวด้วยตนเอง ทุกคนล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจ ภัยแมลงมิเคยรอคอยผู้ใด เริ่มลงมือเร็วขึ้นหนึ่งเค่อ ก็ช่วยรักษาสมุนไพรไว้ได้เพิ่มอีกหนึ่งส่วน ไม่มีผู้ใดอยากเห็นหยาดเหงื่อแรงกายที่เหนื่อยยากมาครึ่งค่อนปีต้องสูญเปล่าไปโดยเปล่าประโยชน์ ต่างคนต่างฮึดสู้ หวังเพียงรีบกำจัดเพลี้ยอ่อนในไร่นาให้หมดสิ้นไปโดยเร็ว

บนลานตากข้าวพลันคึกคักขึ้นอย่างรวดเร็ว มีการแบ่งหน้าที่กันชัดเจน ชายฉกรรจ์ผู้มีหน้าที่ก่อไฟก็เติมฟืนจุดไฟอย่างคล่องแคล่ว เปลวเพลิงใต้กระทะใบใหญ่หลายใบพลันลุกโชนสว่างไสว สตรีผู้มือไม้คล่องแคล่วก็รับหน้าที่คัดแยกพริกแห้งและใบยาสูบแห้งที่กองรวมกัน บิให้แตกและคลี่กระจายออก เพื่อสะดวกแก่การเทลงกระทะต้มเคี่ยว ทั้งยังมีชายหนุ่มวิ่งขนย้ายสิ่งของไปมา นำน้ำยาสมุนไพรที่ผึ่งจนเย็นกรอกใส่กระบอกไม้ไผ่ ทุกคนล้วนรู้หน้าที่ของตน มุ่งมั่นทำงานในมืออย่างจริงจังเต็มกำลัง