เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 112 คำซุบซิบนินทา
เรื่องที่ซ่งหย่วนซานพาตัวท่านป้าซุนกลับมา เพื่อคอยปรนนิบัติเจียงหลีที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ที่บ้านโดยเฉพาะ ในที่สุดก็ถูกคนไม่หวังดีในหมู่บ้านแอบแพร่งพรายออกไปจนได้
เป็นไปตามคาด ดั่งเช่นที่เจียงหลีเคยกังวลไว้ก่อนหน้านี้ ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป บรรดาอาสะใภ้และป้าช่างสอดรู้สอดเห็นในหมู่บ้าน ต่างก็จับกลุ่มรวมตัวนินทาลับหลังขึ้นมาทันที คำซุบซิบนินทาดังขึ้นมาไม่ขาดสาย
บริเวณท่าริมน้ำสำหรับซักผ้าตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน ใต้ร่มเงาไม้ตรงลานตากข้าว หรือกระทั่งในโถงรับแขกที่แวะเวียนไปมาหาสู่กันตามบ้านเรือน ทุกหนแห่งล้วนมีคนวิพากษ์วิจารณ์ ยามที่ผู้คนเอ่ยคุยกัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและไม่เข้าใจ ทุกประโยคล้วนแฝงไว้ด้วยการจับผิด
“ช่างเป็นเรื่องแปลกใหม่แท้ ๆ ชั่วลูกชั่วหลานของหมู่บ้านเหอวานเรา สะใภ้บ้านใดตั้งครรภ์แล้วมิใช่ต้องลงนาทำไร่ตามปกติ ต้องทำงานทำการตามเดิมหรือ ไม่เคยพบเห็นผู้ใดบอบบางออดอ้อนถึงเพียงนี้มาก่อน”
“นั่นสิ ก็แค่ตั้งครรภ์ มิใช่ล้มป่วยหนักจนนอนซมขยับเขยื้อนไม่ได้เสียหน่อย ถึงกับต้องจ้างคนมาคอยปรนนิบัติรับใช้โดยเฉพาะ ช่างทำตัวล้ำค่าเกินไปกระมัง”
“พูดไปแล้วก็เป็นเพราะที่บ้านไม่มีแม่สามีคอยดูแลควบคุม คู่สามีภรรยาหนุ่มสาวถึงได้เหลวไหลสุรุ่ยสุร่ายเช่นนี้ หากมีผู้อาวุโสคอยจับตาดูอยู่ ที่ใดจะยินยอมให้พวกเขาฟุ่มเฟือยหรูหราถึงเพียงนี้ได้เล่า”