กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"แค่ก แค่ก..."
ในตอนนั้นเอง ร่างบนพื้นที่ควรจะตายไปแล้วกลับส่งเสียงออกมา
องค์ชายใหญ่ผู้ชุ่มโชกไปด้วยเลือดยังเอ่ยปากพูดได้
นับตั้งแต่ล้มป่วย เขาก็ไม่เคยเอ่ยคำใดออกมาอีกเลย แต่บัดนี้เมื่อมองไปยังอาควิดาร์ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนคราบเลือดของเขากลับปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา
รอยยิ้มนั้นดูน่าเวทนา หากทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความยินดีที่ได้รับการปลดปล่อย
"ฉัน... ฉันชนะแล้ว!"
องค์ชายใหญ่หันไปมองวิกกินส์ เลือดในปากทำให้เสียงของเขาแผ่วเบาลงเรื่อยๆ ราวกับเปลวเทียนที่ริบหรี่อยู่กลางสายลม
วิกกินส์แทบจะฟังไม่ออกว่าพี่ชายของตนกำลังพูดอะไรกับเขา
"วิกกินส์... ถึง... ถึงตานายแล้วนะ"
เมื่อพูดจบ แสงสว่างริบหรี่สุดท้ายในดวงตาขององค์ชายใหญ่ก็ดับวูบลง และเขาก็หมดลมหายใจไปโดยสิ้นเชิง