กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ทำไมท่านถึงทำแบบนี้?!"
วิกกินส์คำราม เสียงของเขาสั่นสะท้านด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มือที่กุมดาบกลับยิ่งกระชับแน่นขึ้น
แววตาชื่นชมวาบผ่านดวงตาของจักรพรรดิเฒ่า
เขาเอ่ยอย่างเสียดายอยู่บ้าง
"วิกกินส์ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้ามีทายาทมากกว่าหนึ่งร้อยคน แต่มีน้อยคนนักที่จะกล้าชักดาบใส่ข้าเหมือนอย่างเจ้า"
"เพราะฉะนั้น... ในฐานะทายาทที่ข้าโปรดปรานที่สุดในรุ่นนี้ ข้าจะประกาศต่อสาธารณชนว่าเจ้าคือผู้สืบทอดบัลลังก์"
วิกกินส์ขมวดคิ้วมองจักรพรรดิเฒ่าตรงหน้า ความโกรธเกรี้ยวค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความสับสนงุนงง
เขาถามขึ้น
"ท่าน... ท่านเป็นใครกันแน่?! แล้วเสด็จพ่อของข้าอยู่ที่ไหน?!"