กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ่งที่ทำให้เสิ่นอวี่เบาใจได้บ้างก็คือ พันธมิตรออร์กไม่มีธรรมเนียมการลอบโจมตียามค่ำคืน
เพราะถึงอย่างไร สติปัญญาของเผ่าพันธุ์เบี้ยใช้แล้วทิ้งที่มีประชากรหนาแน่นเหล่านั้น ก็พอๆ กับสุนัขฮัสกี้ตัวเต็มวัยเท่านั้น
หากการสู้รบเกิดขึ้นในยามค่ำคืน ไม่ต้องพูดถึงคำสั่งอันซับซ้อนที่พวกชาแมนถ่ายทอดมาเลย แค่ให้พวกมันแยกแยะทิศตะวันออก ตะวันตก ทิศเหนือ ทิศใต้ได้ก็บุญโขแล้ว และอาจถึงขั้นเปิดศึกตีกันเองเพียงเพราะเผลอเหยียบเท้าพวกพ้องด้วยซ้ำ
ค่ำคืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากเสียงหมาป่าหอนแว่วมาจากที่ไกลๆ เป็นครั้งคราวแล้ว แนวป้องกันก็ยังคงปลอดภัยดีทุกประการ
วันรุ่งขึ้น ยามที่แสงอรุณเพิ่งจะโผล่พ้นขอบฟ้า ภายในค่ายทหารก็เริ่มจุดไฟหุงหาอาหารกันแล้ว