กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ภาพเงามายางั้นเหรอ?"
เสิ่นอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย "หมายความว่าอย่างไร?"
"พูดง่ายๆ ก็คือ โลกใบนี้ได้ถูกทำลายล้างไปโดยสมบูรณ์ตั้งแต่เมื่อหลายพันปีก่อน หรืออาจจะหลายหมื่นปีก่อนแล้ว"
เสียงของตาเฒ่าโม่แฝงความสะท้อนใจจางๆ
"ดันเจียนที่แกอยู่ตอนนี้ เป็นเพียง 'ภาพฉาย' ที่แดนสวรรค์สร้างขึ้นใหม่ โดยการดึงเศษเสี้ยวความทรงจำและพลังงานมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยาวนานในอดีตเท่านั้น"
เสิ่นอวี่ตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น
"นายหมายความว่า ทั้งหมดนี้... เป็นเรื่องหลอกลวงงั้นเหรอ?"
"มันไม่ได้ปลอมไปทั้งหมดหรอก"
ตาเฒ่าโม่อธิบาย "มันเคยมีอยู่จริง เพียงแต่ตอนนี้ได้กลายเป็นเถ้าธุลีแห่งประวัติศาสตร์ไปแล้ว"