เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"อะไรกัน?!"
ม่านตาของเหล่ากุ่ยหดเกร็งลงอย่างกะทันหัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เขารู้สึกราวกับว่าเพิ่งกระแทกเข้ากับเสาเหล็กกล้าที่หล่อด้วยซีเมนต์ แรงสะท้อนย้อนกลับมาตามแขนจนทำให้ร่างกายซีกหนึ่งของเขาชาหนึบ
วินาทีถัดมา ฝ่ายรุกและฝ่ายรับก็สลับกัน
ก่อนที่เหล่ากุ่ยจะได้ทันดึงโล่กลับมา เขาก็รู้สึกว่าสายตาพร่ามัว
มือขวาของเสิ่นอวี่กลายเป็นภาพติดตาไปแล้ว ซัดเข้าที่หน้าอก หน้าท้อง คาง และซี่โครงของเขาไปมากกว่าสิบครั้งในพริบตาเดียว
หมัดแต่ละครั้งซัดเข้าใส่จุดเชื่อมต่อของกล้ามเนื้อและเส้นประสาทอย่างแม่นยำ แรงปะทะอาจไม่ได้มหาศาล แต่พลังทะลุทะลวงกลับรุนแรงถึงขีดสุด
เหล่ากุ่ยไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้อง เขายืนแข็งทื่ออยู่กับที่เหมือนตุ๊กตาผ้า ดวงตาเหลือกค้าง มีฟองฟอดที่มุมปาก ก่อนจะล้มหงายหลังตึงลงไปตรงๆ