เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 477 มาถึงเมืองหลวง!
“เย่หนิง!?”
จ้าวหงถูที่อยู่อีกฟากของสัญญาณสื่อสารนิ่งอึ้งไปหลายวินาทีกว่าจะได้สติ พลางกวาดสายตามองประโยคสุดท้ายของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อจนแทบไร้สาระสิ้นดี
ทว่าขณะกำลังจะพิมพ์ข้อความตอบกลับไปตามสัญชาตญาณ กลับต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเย่หนิงตัดการติดต่อไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
“เจ้าเด็กคนนี้...”
เขาโคลงศีรษะ
พลางถอนหายใจยาวพร้อมหัวเราะแห้งๆ ออกมา ไม่ได้เก็บเอาคำพูดนั้นมาคิดจริงจังอะไรนัก
แม้คำพูดเด็ดขาดมั่นใจของเย่หนิงจะทำให้ตกใจอยู่บ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางเชื่อลงจริงๆ
“ฟันลู่เทียนหมิงตายในดาบเดียว ต่อให้เป็นฉันก็ยังทำไม่ได้...”
“ไม่สิ ตราบใดที่ตั้งท่าประจันหน้ากันตรงๆ ต่ำกว่าระดับสูงสุดลงมาไม่มีใครทำได้ทั้งนั้น ต่อให้เป็นขั้นสามระดับสูงสุดที่เหนือกว่าหนึ่งขั้นลงมือเอง ก็ยังต้องทุ่มสุดกำลังถึงจะมีโอกาสระเบิดพลังสังหารลู่เทียนหมิงในพริบตา...”