บทที่ 392 อิ้งหลง

บทที่ 392 อิ้งหลง

คิ้วขมวดมุ่น

หลังฟังข้อมูลจากเสวี่ยอิงจบ ใจของเย่หนิงก็พลันจมดิ่ง

ส่วนเรื่องที่เธอยังกล้าอารมณ์เสียใส่ เขาเองก็คร้านจะถือสา เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้หมดอาลัยตายอยากจนไม่สนอะไรแล้ว หากไม่ใช่เพราะมีเหตุผลบางอย่างทำให้ตายไม่ได้ ป่านนี้คงหาโอกาสปลิดชีพตัวเองไปนานแล้ว

"ภายนอกลือกันว่าอิ้งหลงกำลังตามจีบเธออยู่ไม่ใช่หรือไง ทำไม แค่ขอของชิ้นเดียวยังทำไม่ได้?"

เย่หนิงถามย้อนกลับไปอย่างสงสัย

ดูจากถังไห่ก็รู้แล้ว หัวหน้าทีมหมาป่าโลหิตคนนี้มีเสน่ห์ล้นเหลือจนหลอกล่อพวกขั้นสามจนหัวปักหัวปำ แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะหาอะไรไม่ได้เลย?

เมื่อเห็นว่าเย่หนิงไม่เชื่อ เสวี่ยอิงก็แค่นเสียงฮึ ราวกับคำพูดของเขาผิดเพี้ยนไปไกลลิบ

"ให้ของ? ตามจีบเนี่ยนะ?"

"คิดว่าเป็นช่วงก่อนวันสิ้นโลกหรือไง ถึงได้มีพวกคลั่งรักยอมทุ่มให้ผู้หญิงขนาดนั้น?"