บทที่ 374 หยวนเจียง

บทที่ 374 หยวนเจียง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ฟางฮ่าวที่คอยระวังภัยอยู่บนท้องฟ้าสูงและเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวของพวกร่างกลายพันธุ์มาโดยตลอดลอบถอนหายใจยาว สายตาฉายแววโล่งอกปนความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่าง

หลังจากที่เย่หนิงบอกให้เขาช่วยลาดตระเวนรอบๆ เพื่อดูว่ามีความผิดปกติอะไรเหนือน่านฟ้าตงไห่หรือไม่ เขาก็ทำตามนั้น

ทว่าบินวนไปรอบหนึ่ง กลับไม่พบสิ่งใดเลย

แต่ก็ยังดีที่พวกอสูรทะเลไม่ได้เคลื่อนที่ต่อไปอีกอย่างที่เย่หนิงประเมินไว้

"เย่หนิง ทางนี้คงไม่มีอะไรแล้วล่ะ"

"แต่ฟังจากที่นายพูด เหมือนนายคิดว่าหลังจากนี้พวกมันจะยกพลขึ้นบกจากตงไห่อีก แล้วไม่ช้าก็เร็วจะกลายเป็นภัยคุกคามต่อเขตสงครามรอบข้างงั้นเหรอ?"

เมื่อสัญญาณเตือนภัยคลี่คลายลง ฟางฮ่าวจึงมองข้อความที่เย่หนิงส่งมาให้อย่างสงสัย

ข้อความนั้นบ่งบอกเป็นนัยว่าไม่มีความจำเป็นต้องปักหลักประจำการอยู่ที่ตงไห่นานเกินไป กระทั่งความคิดของกองทัพที่จะฟื้นฟูชุมชนผู้รอดชีวิตบางแห่งขึ้นมาใหม่โดยรอบ ก็ยังถูกเย่หนิงคัดค้าน