บทที่ 314 ปู้หมิงเฟย

บทที่ 314 ปู้หมิงเฟย

ภายในหลุมหลบภัยที่อากาศอบอ้าวและปนเปื้อน มองไปทางไหนก็เห็นแต่คอนกรีตเสริมเหล็กเปลือยเปล่า

ภายใต้การประหยัดทรัพยากรให้ได้มากที่สุด นอกจากสิ่งจำเป็นพื้นฐานต่อการดำรงชีวิตแล้ว บนคอนกรีตเสริมเหล็กสีเทาขาวจึงไม่มีสิ่งตกแต่งใดๆ แม้แต่น้อย

แสงไฟสลัวสาดส่องลงบนใบหน้าของผู้คนแออัดยัดเยียด

บรรยากาศชวนอึดอัดกดดัน

ทุกครั้งที่เกิดแรงสั่นสะเทือนทึบหนัก ฝุ่นผงบนเพดานก็จะร่วงกราวลงมาอย่างต่อเนื่อง

ท่ามกลางแสงไฟเรียบง่ายอันริบหรี่ ผู้รอดชีวิตจำนวนมากนั่งกอดเข่าคุดคู้กับพื้น แววตาของทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก ส่วนบรรดาพ่อแม่ต่างพากันกอดลูกไว้แน่นพลางสวดอ้อนวอนในใจไม่หยุด

"สัตว์ประหลาดบุกมา หรือมีใครบุกเข้ามากันแน่?!"

"พวกเราต้องตายกันหมดใช่ไหม?!"

"ฉันไม่อยากตาย... ไม่อยากตายนะ...!!"