บทที่ 313 ฉลาด

บทที่ 313 ฉลาด

*ฟิ้ว—*

*ฟิ้ว—*

เสียงแหวกอากาศหวีดหวิวบาดแก้วหู

บนท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือเขตปลอดภัยตงไห่ กลุ่มผู้ปลุกพลังขั้นสามสิบสามคนทะยานฝ่าม่านหมอก เสียงโซนิกบูมดังกระหึ่มระลอกแล้วระลอกเล่าตัดผ่านเส้นขอบฟ้า

โดยมีเหลียงเลี่ยเป็นหัวหอก ขบวนรบทั้งทีมพุ่งทะยานราวกับกระบี่สีดำทมิฬที่กรีดแทงราตรีอันมืดมิด

"เย่หนิง เราจะไปเรียกคนออกมาใช่ไหม"

เซียวไห่ที่บินตามหลังเย่หนิงอย่างสุดกำลังเริ่มจะหอบหนัก ลอบเดาะลิ้นด้วยความทึ่งในใจ

เร็วชะมัด

ทั้งที่ระดับพลังอยู่ขั้นเดียวกับเย่หนิง แถมยังมีเหลียงเลี่ยช่วยแหวกกระแสลมนำหน้าให้ เขาก็ยังบินตามแทบไม่ทัน ต่างจากเย่หนิงที่ดูผ่อนคลายสบายๆ เห็นได้ชัดว่าพลังรบเหนือกว่าเขาไปไกลลิบ