บทที่ 269 ฉลาดแกมโกงจนพังไม่เป็นท่า

บทที่ 269 ฉลาดแกมโกงจนพังไม่เป็นท่า

"หมายความว่ายังไง?"

สิ้นเสียง สมาชิกในหน่วยต่างหันไปมองเย่หนิงโดยสัญชาตญาณ แววตาที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและเคียดแค้นยังคงไม่จางหาย

โดยเฉพาะหัวหน้าหน่วยย่อยอย่างหมิงหลัว เขาฟังออกอย่างชัดเจนว่าคำพูดของเย่หนิงมีความนัยแฝงอยู่

ไม่รู้ทำไม จู่ๆ ความรู้สึกไม่สงบใจสายหนึ่งพลันแล่นพล่านขึ้นมากลางอก

ก็หาตัวคนทรยศเจอแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมเย่หนิงถึงดูไม่มีทีท่าดีใจเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังบอกว่าตนเองประหลาดใจอีก!?

ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากถาม เย่หนิงก็ไม่ได้คิดจะเล่นลิ้นแต่อย่างใด ทอดสายตามองตรงไปยังเจิ้งเฉิงทันที:

"ผมประหลาดใจจริงๆ"

"บอกตามตรง ในบรรดาทุกคน นายเป็นคนเดียวที่ผมไม่เคยสงสัยเลย ต่อให้นายจะตรงตามเงื่อนไขทุกอย่างก็ตาม..."

!?