บทที่ 149 มาถึงเมืองหลวง

บทที่ 149 มาถึงเมืองหลวง

เครื่องบินรบเริ่มชะลอความเร็วลงทีละน้อย

หลังจากเครื่องบินรบตรวจการสี่ลำที่ทยอยทะยานขึ้นจากภาคพื้นบินประกบเพื่อตรวจสอบแล้ว เย่หนิงก็รู้ได้ทันทีว่าพวกตนกำลังจะเข้าสู่เขตทหารเมืองหลวง

เมื่อมองลงไปยังพื้นดินผ่านหน้าต่างโค้งของห้องนักบิน ก็แลเห็นกลุ่มเมืองขนาดมหึมาแผ่ขยายหนาแน่นอยู่บนผืนพิภพดั่งร่างแหเส้นเลือด

แสงไฟสว่างไสว แสงไฟหน้ารถบนถนนสายหลักดูราวกับสายธารนีออนที่ไหลเวียน ตึกระฟ้าตั้งตระหง่านเรียงราย แลดูคล้ายกับได้ย้อนกลับไปในช่วงก่อนวันสิ้นโลก

เจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่งอย่างยิ่ง

ในฐานะเขตปลอดภัยที่ใหญ่ที่สุดหลังวันสิ้นโลก เขตปลอดภัยเมืองหลวงรวบรวมประชากรไว้มหาศาลกว่าเจ็ดสิบล้านคน จากพื้นที่อยู่อาศัยที่แบ่งสรรอย่างเป็นระเบียบ ยังคงพอมองเห็นเค้าโครงกำแพงสูงตระหง่านก่อนการขยายตัวได้ลางๆ

ชั้นนอกสุด