บทที่ 98 วิกฤตรอบทิศ

บทที่ 98 วิกฤตรอบทิศ

หลุมลึกชั้นที่สิบเอ็ด

ผลึกคริสตัลที่ฝังอยู่บนผนังหินแผ่แสงสีฟ้าหม่นจางๆ พอมองเห็นทางข้างหน้าท่ามกลางความมืดมิด

บางจุดมีผลึกคริสตัลเสริมอาคมสีแดงโผล่ยื่นออกมา มองดูคล้ายดวงตาแมงมุมที่กำลังจ้องมองอยู่อย่างเงียบงัน

"วู่ว... วู่ว..."

เสียงสายลมหวีดหวิวบาดแก้วหู

ต่างจากหลายชั้นก่อนหน้า นับตั้งแต่ชั้นที่เจ็ดเป็นต้นมา ภายในหลุมลึกกลับมีลมเย็นเยียบแทรกซึมเข้ามาได้ทุกซอกทุกมุมจากทิศทางที่มองไม่เห็น ลมหนาวที่พัดผ่านผนังหินฟังดูราวกับเสียงหญิงสาวคร่ำครวญ ชำแรกผ่านแก้วหูแล่นลงสู่กระดูกสันหลังจนชวนให้ขนหัวลุก

แววตาเริ่มเคร่งเครียดขึ้น