บทที่ 84 พันธสัญญาเสร็จสิ้น

บทที่ 84 พันธสัญญาเสร็จสิ้น

บนคันนา เงาจันทร์เลือนราง

แสงจันทร์ที่ลอดผ่านม่านเมฆสาดส่องลงมายังท้องทุ่งกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

เงียบสงบ ไร้สรรพเสียง

เมื่อมองดูกระท่อมมุงจากสองสามหลังที่ตั้งกระจัดกระจายกับต้นกล้าในผืนนา เขาราวกับได้ย้อนเวลากลับไปในอดีต

ผู้คนด้านหลังต่างมองดูเด็กหนุ่มบนคันนาด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าเย่หนิงคิดจะทำอะไรกันแน่ มีเพียงชายวัยกลางคนไม่กี่คนที่อยู่ที่นี่มาโดยตลอด ซึ่งกำลังช่วยพยุงผู้อาวุโสของตนด้วยท่าทางเหม่อลอย พลางทอดสายตามองแผ่นหลังของเขา

คล้ายกับว่าพวกตนจะรับรู้อะไรบางอย่างเข้าแล้ว

ครู่ต่อมา เย่หนิงหันกลับมามองทหารของกองทัพที่คอยคุ้มกันอยู่สองข้างกาย

"ผมมีบัตรอยู่ใบหนึ่ง ในนี้มีแต้มอยู่ประมาณสี่พันแต้ม"