กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285
โจวเจิ้งชูได้ยินถ้อยคำไร้เดียงสาของเธอ ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
เขามองระยะห่างที่คุณแม่ยกมือทำท่าประกอบ ก่อนจะถามอย่างละโมบเล็กน้อยว่า "มีแค่นี้เองเหรอครับ?"
สีหน้าของเธอพลันเปลี่ยนเป็นระแวดระวัง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที "แล้วเธออยากได้เท่าไหร่? ฉันเป็นคนขี้เหนียวนะ อย่ามาได้คืบจะเอาศอกล่ะ"