เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281
โจวเจิ้งชูมีความปรารถนาอันละโมบอยู่มากมาย แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เป็นคนที่พึงพอใจได้ง่ายมากเช่นกัน
เหมือนกับตอนเด็ก ๆ หลังจากต้องเผชิญกับความเย็นชาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาก็เคยสาบานด้วยความน้อยใจหลายต่อหลายครั้งว่าจะไม่ไปปรากฏตัวต่อหน้าคุณแม่อีกแล้ว
จะไม่ยอมทนกับการถูกเมินเฉยอีก
จะไม่ยอมเห็นสายตาเย็นชาคู่นั้นอีก
แต่ขอเพียงตอนที่คุณแม่มีสติแจ่มใส เธอลูบเส้นผมของเขาเบา ๆ แล้วจูบแก้มเขาสักครั้ง คำพูดแข็งกร้าวที่เขาเคยสาบานไว้ในใจนับครั้งไม่ถ้วนก็พลันไร้ความหมายไปทั้งหมด
เขาเป็นคนที่เพียงถูกปลอบโยนง่าย ๆ ก็หายโกรธได้แล้ว
เช่นเดียวกับตอนนี้ เขาได้เห็นความเป็นไปได้อีกแบบหนึ่งด้วยตาตัวเอง ได้เห็นโลกอีกใบที่มีความสุขสมบูรณ์อยู่จริง
คุณแม่ของเขามีสามีที่รักและทะนุถนอมเธอ
มีแฟนคลับมากมายที่ชื่นชอบเธอ