กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233
เจียงเยว่หลับ ๆ ตื่น ๆ ราวกับได้ยินเสียงใครบางคนเรียกเธอว่าหมิงอี๋อยู่ในความฝัน
มีเพียงคนที่สนิทสนมกับเธอมากเท่านั้นที่จะเรียกหมิงอี๋ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เสด็จแม่ชอบเรียกเธอเช่นนี้ ส่วนเสด็จพ่อก็จะเรียกเธอด้วยความสนิทสนมเช่นกัน
คนอื่นไม่กล้าเรียกเช่นนั้น
ส่วนใหญ่จะเรียกเธออย่างนอบน้อมว่าองค์หญิง
เจียงเยว่หลับสนิทมาก เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อสะลึมสะลือลืมตาตื่นขึ้นมา เธอก็คิดเพียงว่าเสียงเรียกหมิงอี๋เมื่อคืนเป็นแค่ความฝัน
ตอนตื่นขึ้นมา เธอพบว่ามีแขนของผู้ชายพาดอยู่ตรงเอว โอบรัดเอวบางของเธอเอาไว้
เจียงเยว่ค่อย ๆ ยกแพขนตาที่สั่นไหวขึ้น มองผู้ชายตรงหน้า แม้แต่ตอนนอนเขาก็ยังขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรให้ต้องกลุ้มใจ