เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226
เจียงเยว่รู้สึกว่าความคิดของตัวเองนั้นไม่สมจริงเอาเสียเลย การพาคนยุคปัจจุบันคนหนึ่งกลับไปยังยุคโบราณเพื่อเป็นราชบุตรเขย โจวจี้เองก็คงคิดถึงบ้านและครอบครัวของเขาไม่ต่างจากเธอ
เธอกับโจวจี้ถูกกำหนดให้มีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงช่วงสั้น ๆ ได้แค่ไขว่คว้าความสุขในปัจจุบัน ไม่อาจคาดหวังอะไรไปมากกว่านั้น
"ช่างเถอะ ฉันไม่อยากบังคับเขา"
"ถ้าไม่ถามเขา แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่เต็มใจ?"
"มันโหดร้ายเกินไป"
"?"
ฉินจ้าวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่านิสัยใจดีของน้องสาวคนนี้ถ่ายทอดมาจากใคร ในครอบครัวไม่มีใครเป็นคนใสซื่อสักคน แต่ละคนต่างก็มีเล่ห์เหลี่ยมมากกว่าอีกฝ่ายทั้งนั้น
ฉินจ้าวไม่ได้คิดจะบังคับอะไร "ยังมีเวลาอีกเยอะไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้พวกเธอก็กำลังคบหาดูใจกันอยู่ไม่ใช่หรือไง?"
เจียงเยว่พยักหน้า "ใช่ ไม่ต้องรีบร้อน"