เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 210
ใบหน้าของเธอดูซีดเซียวอยู่บ้าง ไม่เหมือนคนที่นอนหลับพักผ่อนได้ดีนัก ตอนนี้ยังดูเหม่อลอยคล้ายใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอีกด้วย ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แววตาเลื่อนลอย ดูมึนงงเล็กน้อย
โจวจี้ไม่ค่อยเชื่อคำพูดที่บอกว่าไม่เป็นไรของเธอ เธอเพิ่งตื่นนอน บางทีอาจฝันร้ายอีกแล้วก็ได้
ก่อนหน้านี้หลังจากไปวัดมา อาการฝันร้ายของเธอก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนบ่ายตอนขี่ม้าจะถูกทำให้ตกใจหรือเปล่า
โจวจี้ยื่นมือไปแตะแก้มเธอ สัมผัสนั้นนุ่มนวลอบอุ่น เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแข็งกระด้างเล็กน้อยว่า "ไม่ต้องกลัว"
ไม่จำเป็นต้องกลัวอีกแล้ว
ทุกอย่างผ่านไปแล้ว
เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มมีเสน่ห์ชวนฟัง แฝงความเย็นเยียบราวกับเนื้อโลหะ ฟังแล้วกลับทำให้ผู้คนรู้สึกเชื่อถือขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล