กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 172
สายลมเย็นสดชื่นพัดเอื่อยผ่านขุนเขา แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนชวนให้รู้สึกอาลัยอาวรณ์
เจียงเยว่ไม่ได้สนใจผู้ชายที่อยู่ข้างกายสักเท่าไร ทันทีที่ก้าวเข้ามาในวัด เธอก็ได้กลิ่นธูปหอมเข้มข้น กลุ่มควันบางเบาจากธูปที่จุดอยู่หน้าโถงวิหารลอยอ้อยอิ่งขึ้นมา
อากาศบนเขายังคงค่อนข้างหนาว
เจียงเยว่กระชับผ้าคลุมไหล่ให้แน่นขึ้น ใต้แสงอาทิตย์ผิวของเธอขาวผ่องราวกับเปล่งประกาย รูปร่างบอบบาง ยืนนิ่งอยู่ตรงนี้ก็ดูราวกับคุณหนูตระกูลใหญ่ที่หลุดออกมาจากยุคสาธารณรัฐจีน
"จะเข้าไปไหว้พระในวิหารไหม?"
"อืม"