เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 94
สาวใช้เก็บกระดานหมากรุกบนพื้นออกไปจนเรียบร้อย
คำพูดแรกที่เจียงเยว่เอ่ยเมื่อเห็นหน้าโจวจี้คือ "ช่วงนี้คุณช่วยส่งข้อความให้น้อยลงหน่อยไม่ได้หรือไง?"
เธออ่านทีไรก็รู้สึกเหนื่อยเสียเหลือเกิน
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ตอบข้อความและไม่มีความรู้สึกผิดใดๆ ทั้งสิ้น แต่เธอก็ไม่ได้อยากฟังโจวจี้พูดมากขนาดนั้นเช่นกัน
เจียงเยว่หาข้ออ้างอันสมเหตุสมผลมาบ่ายเบี่ยงเขา "ค่าโทรศัพท์มือถือมันแพงนะรู้ไหม"
โจวจี้ฟังอย่างตั้งใจ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยบอกเธออย่างไม่รีบร้อน "ข้อความวีแชทไม่ต้องเสียเงินครับ ส่วนแพ็กเกจอินเทอร์เน็ตมือถือของคุณก็เป็นแบบไม่จำกัดปริมาณด้วย"
เจียงเยว่ส่งเสียงรับว่าอ้อ ผ่านไปสักสองวินาที เธอก็เอ่ยประโยคที่ทำร้ายจิตใจคนที่สุดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาสุดขีด "อันที่จริงฉันแค่ไม่อยากเห็นข้อความที่คุณส่งมาก็เท่านั้นเอง"
โจวจี้เม้มริมฝีปากเล็กน้อย "เยอะขนาดนั้นเลย?"
เขาเอ่ยอย่างหน้าตาเฉย "ผมว่าก็ปานกลางนะ ไม่ได้เยอะสักหน่อย"