เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 93
โจวจี้มองอีโมจิก็น่ารักน่าเอ็นดูนั้น ริมฝีปากค่อย ๆ โค้งขึ้น รอยยิ้มลามเลียไปถึงหางตาและพู่กันคิ้ว ดวงตาและหางตาอันคมกริบของชายหนุ่มราวกับถูกสายลมฤดูใบไม้ผลิหลอมละลาย ที่หางตาสะท้อนความอ่อนโยนอย่างไร้ขีดจำกัด
เขาอ่านสองประโยคที่เธอบอกมาอย่างตั้งอกตั้งใจ แน่นอนว่าไร้ซึ่งความลังเล: 【องค์หญิง】
เมื่อส่งสี่ตัวอักษรนี้ออกไป เขาก็พอจะจินตนาการได้ว่าอีกฝ่ายที่อยู่ปลายสายโทรศัพท์คงกำลังทำหน้าเคี่ยวฟันใส่เขาอีกเป็นแน่ ต่อจากนั้นชายหนุ่มก็ค่อย ๆ พิมพ์ข้อความแล้วส่งคำอีกไม่กี่คำไป: 【นับเป็นเกียรติของกระผม】
เจียงเยว่ก้มหน้ามองสองบรรทัดที่เขาส่งมา จ้องมองสี่คำสุดท้ายนี้โดยไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ใบหน้าจึงรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย และในใจก็รู้สึกแปลก ๆ ด้วย
หน้าพาลร้อนผ่าวไปหมดแล้ว!