บทที่ 67

บทที่ 67

โจวจี้ในตอนที่ยังไม่มีอารมณ์จะมาทำตัวเป็นสุนัขรับใช้

ผ่านไปไม่กี่นาที สุดท้ายเขาก็ยังคงโทรศัพท์สั่งให้คนไปซื้อขนมมาส่งจนได้ ไม่เพียงมีแค่มันฝรั่งแผ่นทอดกรอบเท่านั้น แต่ยังมีช็อกโกแลตที่เธอโปรดปรานเป็นประจำด้วย

โจวจี้มองดูเธอทำตัวราวกับหนูแฮมสเตอร์ตัวน้อยที่กำลังขนย้ายเสบียง แอบเนียนนำขนมในตู้ของลูกชายที่เพิ่งถูกกินไปเติมกลับเข้าไปจนเต็ม ส่วนที่เหลือก็ถูกเธอยัดใส่ลิ้นชักของตัวเองจนหมดเกลี้ยง

เธอคงคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะไม่มีใครจับได้ว่าเธอแอบกินขนมของลูก

แต่โจวจี้ไม่ได้เตือนเธอสักคำว่ายี่ห้อของมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบทั้งสองห่อนี้ไม่เหมือนกับของเดิม

อีกอย่างลูกชายของพวกเขาก็เป็นเด็กที่ไม่ค่อยชอบกินขนมอยู่แล้ว ต่อให้วันนี้เธอกินจนเกลี้ยงก็ไม่ใช่ปัญหา โจวเจิ้งชูอาจจะต้องรอจนกระทั่งผ่านไปหลายเดือนถึงจะสังเกตเห็นด้วยซ้ำ

ตอนที่เจียงเยว่เพิ่งจัดตู้ขนมจนเต็ม ลูกชายก็เลิกเรียนกลับมาถึงบ้านพอดี